نئوامپرسیونیسم

نودریافتگری یا نئوامپرسیونیسم جنبشی در نقاشی فرانسوی بود که هم ادامه دهندهٔ دریافتگری (امپرسیونیسم) بود هم واکنشی در برابر آن. نئوامپرسیونیسم اصطلاحی است که منتقد فرانسوی فلکس فنئون در سال ۱۸۸۷ برای این جنبش وضع کرد. نودریافتگری مانند دریافتگری دلمشغول بازنمایی رنگ و نور بود، ولی بر خلاف دریافتگری می‌کوشید که آن را بر مبانی علمی استوار کند. اساس نظریهٔ نودریافتگری، دیویزیونیسم و تکنیک مرتبط با آن نقطه چینی (پوانتیلیسم) بود. یعنی نقطه‌های مجزا با رنگهای خالص را به گونه‌ای در نقاشی به کار برده می شوند که در صورت دیده شدن از فاصلهٔ مناسب، حداکثر شفافیت و درخشش را به دست دهند. در چنین نقاشی‌هایی نقطه ها
هم اندازه‌اند و به گونه‌ای انتخاب می شوند که با مقیاس تابلو هماهنگی داشت .

ژرژ سورا برجسته‌ترین هنرمند این جنبش بود. پل سینیاک که نظریه پرداز اصلی آن بود و برای مدتی کامی پیسارو، دیگر همبستگان مهم این جنبش بودند. هر سه هنرمند، تابلوهای نودریافتگری خود را در واپسین نمایشگاه دریافتگری در سال ۱۸۸۶ به نمایش گذاشتند.

نودریافتگری عمر چندانی نداشت، ولی بر شماری از نقاشان اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم همچون گوگن، ونسان ونگوگ، ماتیس و لوترک تأثیر بسزایی بر جای گذاشته باشند.

کلود مونه



کلود مونه (۱۴ نوامبر ۱۸۴۰ - ۵ دسامبر ۱۹۲۶) بنیانگذار نقاشی دریافتگری (امپرسیونیسم) فرانسوی بود.[۱] اصطلاح امپرسیونیسم از یک از نقاشی های
در
پاریس متولد شد و در ژیورنی زندگی اش پایان گرفت. در آکادمی سویس و مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس تحصیل کرد. با پیسارو، رنوار، سیسلی آشنا شد؛ با مانه و کوربه دیدار کرد. در سال ۱۸۷۴ نخستین نمایشگاه امپرسیونیستها بر پا شد؛ مونه تا سال ۱۸۸۲ در این نمایشگاه و نمایشگاههای بعدی شرکت جست. مجموعهٔ تابلوهای نیلوفرهای آبی را در سال ۱۸۹۹ آغاز کرد. از ۱۹۱۴ به بعد در دوره ای طولانی به کشیدن چنین تابلوهایی پرداخت. در ۱۹۲۱ مجموعه ای از کارهایش مورد قبول دولت واقع گردید و نارنجستان(اورانژری) پاریس برای نگهداری آنها بازسازی شد. مونه مهم ترین نمایندهٔ دریافتگری به شمار می رود. آثار زیادی از وی به جای مانده و در بسیاری از گالریهای مهم دنیا از آنها نگهداری می شود.[۲]
مونه در ۲۰ سال پایانی عمرش از بیماری
آب مروارید رنج می‌برد که به نوبه خود باعث شد تا کارهای وی به دو دوره قبل و بعد از بیماری تقسیم شود.
او با عنوان
امپرسیون طلوع گرفته شده

کلود مونه
کلود مونه که در آن زمان تنها 15 سال داشت به کمک یوگن بودین تاثیر نور بر مناظر طبیعت را درک کرد،مونه بعده به عنوان یکی از بزرگترین هنرمندان این سبک شناخته شد.
1863 رد آثار امپرسیونیست های جوان و نمایش این آثار در تالار مردودین (تالار عدم پذیرش)،این برحه را می توان آغاز جدی امپرسیونیست دانست.
1866 تالار مردودین (تالار عدم پذیرش) در این سال میزبان آثاری ازادگار دگا،فردریک بازیل،برشا موریسون و آلفرد سیسیلی شد.
1870 جنگ سال 1870 این جنگ موجب جدایی موسسان گردید. فردریک بازیل درجنگ کشته شد،آگوست رنوار مجروح شد، ادگار دگا داوطلب جنگ شد،پل سزان درپروئنس پناه گرفت، کامیل پیسارو،کلود مونه و آلفرد سیسلی به لندن رفتند.نهار در سبزه وار

1873 دوراند روئل(حامی مالی امپرسیونیست ها) خود را قادر به فروش آثار امپرسیونیسم آینده ندید بنابراین در سال 1873 مجبور شد خرید خود را متوقف نماید.
1874 در این سال آنها آثار خود را در نادار جاییکه آثارشان را ارائه کردند ولی با عدم پذیرش تالار مواجه شدند ،به معرض نمایش گذاردند.
1876 پل سزان حاضر نشد در نمایشگاه دوم در نادار شرکت کند،در این نمایشگاه 74 اثر از ادگار دگا و همچنین آثار ی از برث موریست به نمایش در آمد.
1879 حضور برث موریست در نمایشگاه سال 1879 بیانگر از هم پاشیدگی گروه شد. آگوست رنوار ترجیح داد تا آثار خود را به تالار رسمی بفرستد.
1880-81 دگا به همراه پیسارو کوشید تا اتحاد گروه را حفظ نماید اما تلاش‌های وی باشکست مواجه شد زیرا مونه، سیسیلی و آگوست رنوار در نمایشگاه پنجم که درآوریل سال 1880 افتتاح شدحضور پیدا نکردند با این وجود آثار هنری گاگویین برای اولین بار در این نمایشگاه به معرض نمایش گذاشته شد. در سال 1881 برخی از امپرسیونیست‌ها از جمله پیسارو،دگاس،گایلومین،و برث موریست به نادار برگشتند.
1894 در سال (1894) 29 اثر هنری از میان 65 اثر اهداء شده توسط کایلبوت به موزه لوگزامبورگ با عدم پذیرش مواجه شدند.
1903 کامیل پیسارو پدر امپرسیونیسم در سال 1903 چشم از جهان فرو بست. همه مردم بر این اعتقاد بودند که این جنبش مهم‌ترین تحول هنری قرن به شمار می‌‌رودو همه اعضا گروه او جز بهترین نقاشان به شمار می‌‌روند.امپرسیونیست‌ها علاوه بر تاثیر عمیقی که بر فرانسه داشتندبر دیگر کشورها نیز به ویژه آلمان، کره، هم چنین بلژیکی و دیگر نقاط اروپا تاثیر بسزایی داشت.
نقاشان مطرح:
ژرژ سورا
کلود مونه
پیر آگوست رنوار
آلفرد سیسلی
کامیل پیسارو
ادگار دگا
پل سزان نقاشی های امپرسیونیستی امروز بیش از هر زمان دیگر دوست داشتنی و قابل تحسین اند،در حالی که در دهه های 1870 و 1880، تقریبن همه، آن ها تحقیر میکردند.




هنری د تولوز- لوترک ( 1864 – 1901)
“لوترک نقاش مناظر, شمایل های مذهبی و مفاهیم انتزاعی نبود . موضوع همه نقاشی های او , جز چندی از آنها که به بازنمایی حیوانات اختصاص دارند , آدم هایی هستند که زندگی شان بخشی واقعی از زندگی خود او است.” گرستل مارک – از کتاب ” تولوز لوترک (1938)
هنری د تولوز لوترک در 24 نوامبر سال 1864 میلادی در آلبی فرانسه متولد شد. او یک نجیب زاده بود, فرزند و وارث ” کنت آ لفونس – چارلز د تولوز- لوترک “و آ خرین وارث این خاندان در قرن نوزدهم میلادی . پدر هنری مردی ثروتمند , خوش چهره و در عین حال عجیب و غریب بود و مادرش زنی بود که تمامی زندگی خویش را وقف یگانه فرزند خود کرد. هنری پسری ضعیف و مریض احوال بود. او دوران تحصیل خود را در لیسه فونتانس در پاریس آغاز و در ده سالگی شروع به طراحی و نقاشی کرد . اولین تمایلات هنری اش با شرکت مداوم دراستودیوی رنه پرینستو آغاز شد. هنری در 12 سالگی پای چپ و در 14 سالگی پای راستش را شکست . استخوان ها رشد طبیعی خود را از دست دادند و پاهای او به طور ناقصی رشد کردند.او دوران بلوغ خود را با بالاتنه ای عادی و پاهایی کاملا کوتاه سپری کرد ( لوترک1.5 متر قد داشت )
. وي در 1882 نزد بونات یک سال بعد از آن نزد کورمون به شاگردی پرداختلوترک علی رغم عمر کوتاهش 737 اثر نقاشی روی بوم , 275 تابلوی آبرنگ , 368 چاپ و پوستر و 5084 طراحی از خود به یادگار گذاشته است. مجموعه آثار او مجموعه ای است مستند از سال های 1800 تا 1900 دوره ای که به عصر بزرگان مشهور است. او در 1885 استودیو شخصی خود را در مون مارت تاسیس کرد و شروع به طراحی و تصویر سازی برای مجلات و مشتريان گوناگون کرد.ملاقات لوترک با ون گوک در سال 1886 به آشنایی او با امپرسیونیسم و پست – امپرسیونیسم انجامید و از 1988 شروع به به تصویر کشيدن مناظر شهری و مردمیان جامعه اطراف خود کرد . تصاویر تئاتر ها , کافه ها , سالن های موسیقی ( و اغلب صحنه هایی از مولن روژ) و روسپی خانه ها به وفور در کار های لوترک دیده می شوند. این چهره های خارق العاده در آثار لوترک , از دلقک ها گرفته تا نجیب زادگان و از ورزشکاران گرفته تا روسپییان نمایانگر طیف وسیعی از احوالات اجتماعی دوران او ستند.

Blogger Templates by Blog Forum